Gdy móg czyta to cedgo nie ma

Zerknijcie na obrazek, przykład kiedyś przytaczany przez prof. Jerzego Vetulaniego - to świetna ilustracja faktu, że nasz umysł nie działa krok po kroku, literka po literce. Błędy, brak liter, a jednak spokojnie można zrozumieć, o co chodzi.

Bywa, że mózg odbierając i rozumiejąc informacje idzie na skróty, co przyspiesza przyswajanie danych. To efekt wyuczonych i zapamiętanych wzorców, ale i zawartych w konstrukcji mózgu mechanizmów postrzegania.

Ciemność, której nie widać

Wyobraźcie sobie, że oprócz godzin snu i przymkniętych powiek podczas nudnego spektaklu, średnio godzinę dziennie przebywacie w ciemnościach. Tak często mrugamy i powieki przesłaniają źrenice. Średnio mrugamy 10 razy na minutę, a każde mrugniecie to 1/4 sekundy. Takich mrugnięć na dobę wykonujemy prawie 15 tysięcy. Jest to działanie konieczne, aby dobrze widzieć. Każdy taki ruch powieki nawilża oko, powoduje, że usuwane są nieczystości i drobnoustroje.

Mózg jednak potrafi okiełznać sytuację, w której co chwilę zapada ciemność. Nasz organ zarządzający przewiduje, co można byłoby zobaczyć, gdyby oczy były cały czas otwarte. Takie przewidywanie nazywa się interpolacją obrazów! I działa to bardzo skutecznie. Na tyle, że nie zdajemy sobie sprawy z tych umysłowych manipulacji i przerw w widzeniu.